1945-1950 yıllarının siyasal söylemi,'Söz Milletindir' yazısının altında bulunduğu ‘el' ile Atatürk'ün de başında bulunduğu yılları kapsayan '27 Yıl'ın eleştirisi idi. ‘Jandarma dipçiği,tahsildar baskısı, varlık vergisi' dana sonra geliyordu.

AKP'nin sözcüleri '80 yılın karanlığı' suçlamalarından sonra  Atatürk ve laik cumhuriyet karşıtı yazılar, konuşmalar arttı.  Kendileri bir şey yapmayan-yapamayanlar öncekileri eleştirerek zaman doldurup gündem oluştururlar.  Dışişleri Bakanı Davutoğlu ‘Son yedi yıldır cumhuriyet restore ediliyor' demiş. Türkçesi' önceki durumuna getirilerek,ya da yenileyerek onarım'  demek olan restorasyonun cumhuriyet için, üstelik AKP'li bir bakan  tarafından söylenmesi ilginç bir savdır. Başbakan RTE de bir konuşmasında ‘Türkiye yedi yılda nereden nereye geldi'  diyerek yönetimlerinde geçen zamanı övgüyle değerlendiriyor.  Dinsel düzey,, laikliği dinciliğe dönüştürme, ılımlı İslam devleti anlayış ve amacıyla  kendi yönlerinden bu yaklaşım yanlıştır, yanılgıdır.

Gerçekte, özellikle , son yedi yıl tam bir karşıdevrim ağırlığı ve karanlığının zaman dilimidir. ‘Ne mutlu Türküm diyene!' demenin  ırkçılık, Atatürkçülüğün ilkellik, laikliğin dinsizlik,bağımsızlık ve ulusalcılığın gericilik, yurtseverliğin darbecilik, bilimselliğin inkarcılık  olduğunun ileri sürüldüğü bir kara dönem olarak anılacak yedi yılı demokrasi açılımıyla  saklamaya çalışmak büyük bir aymazlıktır. Medyanın kiralık ve satılık kalemleri, iktidarca beslenen ve iktidara yaslanan  çıkarcılarla cumhuriyet karşıtlarının  birlikte yürüttükleri saldırılar, geriye gidişin çarpık adımlarıdır. Arap milliyetçiliğinin açılımı olan ümmetçilik yolunda çocuklara  Kur'an kursu  kapısını küçük yaşlarda açma çabasıyla  tırmanan sözde muhafazakarlıkla  sarmalanan koyu dincilik belirgin tutumdur.

Dini siyasal bir ülkü (ideoloji) olarak devlete yerleştirmeye, varsayıma dayanan inançları sömürmeye, kendilerine özgü demokrasi anlayışını egemen kılmaya, karşıtlarını yıldırıp sindirmeye,ne olursa ve nasıl olursa olsun iktidarlarını güçlendirerek sömürmeye dayanan  gidişlerinin getirdiği  sakıncalar saymakla bitmez. Özetle değinmek gerekirse Türkiye'mizin son yedi yılda nereden nereye geldiği daha iyi anlaşılır ve sorumluları daha iyi saptanır.

Cumhuriyet niteliklerinden arındırmak istenmekte ve suçlanmaktadır. Kadrolaşma ve partizanlık almış yürümüştür.Kürtçülük, Ermenicilikle birlikte  mezhepçilik, tarikatçılık, cemaat ve aşiret yapısı güçlenerek  sürmektedir. Atatürk ve ilkeleri değişik saldırılara uğramaktadır. Apocu olmak hoş görülürken  Atatürkçü olmak suç sayılmaktadır.  AB söylemleri ile yeni azınlıklar yaratılmak istenmektedir. Toplumsal barış sarsılmış,terör azmıştır.adalete, hukuka, yargıya, bilgiye , bilime  üniversiteye; hak ve özgürlüklere,basına, inanca, laikliğe insanlığa; Türklüğe , ulusallığa, Türkiye'ye; emeğe, işçiye, sendikaya karşıtlık artmıştır. Ulusal egemenlik Meclis'in  sayısal çoğunluğuna ve parti diktasına  dönüşmüştür. Yargıda, üniversitede, demokratik kitle örgütlerinde siyasallaşmanın hızlandığı ve genişlediği, hutbelerin bile siyasallaştığı yakınmaları yaygınlaşmaktadır. Bütçe açıkları, iç ve dış borçlar büyümüştür. Anarşi kasırgası yaşanmaktadır.

Suçlar, soygunlar, hırsızlık, yolsuzluk, rüşvet olayları ürkütücü boyutlara ulaşmıştır. Çocuk suçları, cinsel suçlar ve töre cinayetleriyle kan davaları durmamaktadır. Kaybolan çocukların sayısı korkutmaktadır. Mafya söylentileri sürmektedir. Boşanmalar, iflaslar, intiharlar­ kapanan işyerleri, çığ gibi büyüyen işsizlik , her tür kriz toplum yaşamını  olumsuz biçimde etkilemekte, hastalıklar,bunalım ve buhranlar her aileyi sarsmaktadır. Herhangi bir konuda iyileşme, ,düzelme, ilerleme belirtisi görülmemektedir. İçerde yönetim başarısızlıkları, dışarıda eğilme ve eziklikle yürütülen ilişkiler,Kürt, Ermeni,Rum baskıları, Kıbrıs ödünleri ve demokratik geleneklere  terslikler. Bunlar mı gelişme? Güldürmeyin insanı. İnsanları aldatıp oyalayarak, kurtuluş ve kuruluş felsefesini yadsıyarak, Atatürk' ü unutturup  silmeye çalışarak, yabancılara yaranarak bir yere varılamaz ve  böyle geçen hiçbir yıl savunulamaz. Cumhuriyete kötü yöneticilerin düşürdüğü gölgeler  dinle,dincilikle değil, akılla, bilimle Atatürkçülükle kaldırılır.