Yıllardır ailesi, kendisi ve yakınları hakkında bir yolsuzluk ve şaibenin görülmediği Baykal, yayımlanan bir kaset olayından sonra CHP Genel Başkanlığı’ndan istifa etti. Sayın Baykal  böyle bir şey yapar mı, yapmaz mı? Olay komplo mu, değil mi , bilinmez ama, ben çoğu kez hakkında olumsuz yazılar yazdığım Sayın Baykal’ın böyle bir şey yapacağına inanmıyorum. Elbette yanılmış da olurum.

Böyle bir olay nedeniyle istifa etmesinin doğru bir eylem olmadığını Türk halkının  %80’i bilmekte ve üzülmektedir.

Bu olay bir komplo ise niçin ve  kimler tarafından hazırlanmıştır?

Kurultay ve yeni Anayasa  taslağının Anayasa Mahkemesi’ne  gitmesi arifesinde  böyle bir iddianın ortaya atılması biraz ilginç değil mi? Yoksa işin içinde başka hesaplar mı var?

Konuyla ilgili görüşleri okuyor ve izliyoruz. Kimileri istifanın onurlu bir davranış olduğundan dem vururken,  kimileri kaçtığını, kimileri de kurultaydan daha güçlü çıkmak için böyle bir davranışta bulunduğunu söylemektedir. Bunların hangisinin doğru olduğu önümüzdeki günlerde  görülecek ve Baykal’ın  gerçek görünümü ortaya çıkacaktır.

Şunu ad unutmamak gerek: Son iki-üç yıldır AKP’nin hırsına, hezeyanlarına. Cumhuriyet karşıtlığı açılım ve Ergenekon olayındaki yaşananlara Baykal’ın gösterdiği eylem ve söylemleri, gerçekten takdire değer bir davranıştır.

Benim gönlümden geçen Baykal’ın ONURSAL GENEL BAŞKAN olarak  gençlere yol göstermesi ve ülkenin SOSYALDEMOKRAT  bir yönetime kavuşmasına hizmet etmesidir.

Yoksa birilerinin açıkça söylediği gibi  bu bir istifade midir?

Bence birinci şık daha anlamlı, daha çok ülke yararınadır.

Yoksa ülkemize, CHP’ye ve bu uğurda  çaba harcayan ve hayatını verenlere çok yazık olacaktır.

Bir aydır yazı yazamadım. Kimi sağlık sorunları ve Türkiye’deki bu kadar karmaşa her şeyden bezdiriyor insanı.

Son iki yıldır ne okuduklarımız ne de yazdıklarımızdan bir zevk alabiliyorum. O kadar karışık bir ortama girdik ki, ne yapsak ne söylesek hepsi boşlukta kalıyor bizim aklımız gibi.

Günlük haberlerde kimin doğru söylediğini seçme olanağım olamıyor. O kadar yalan söyleniyor ki, gözümüzün içine baka baka söyleyenlerden çok dinleyenler utanıyor.

Ülke sorunları, ülkenin dışarıdaki görünümü ve bize bakışları, en küçüğünden en büyüğüne kadar tüm ciddi ülkeler siyasetimizle eğleniyorlar. Tabiî ki dandik ülkelerde devlet adamlarını pohpohlayarak ve diğer gönül alıcı şeylerle oyalamaya çalışıyorlar.

Yürütmenin, sadece ülke içinde etkili olmaya çalışması, dışarıdaki aymazlığı hiçe sayması, eften püften şeylerle gündemi başka yönlere çekmesi, ülkesini sevenleri çok üzüyor ve endişelendiriyor.

Yargının bölünmüş bir görünüm vermesi ve birbirine karşı kararlar almaları endişeyi daha da büyütüyor.

Bu ülke insanının gözünü kırpmadan asker, sivil, çoluk çocuk demeden öldürenler baş köşelerde ağırlanırken bu ülkenin güvenliği için canını koyanların bir inat ve hınç uğruna perişan edilmeleri endişeyi en zirveye tırmandırıyor.

O zaman akla gelen her zaman dendiği gibi Cumhuriyetten rövanş alınmasıdır.

İnsanın aklına şöyle bir soru geliyor; Bu kadar Cumhuriyet düşmanı insan bir araya nasıl geldi, hangi koşullar ve sistem bundan bir şeklide birbirine kenetledi?

Cumhuriyet ve bunu kuranlar bu ülkeye bu kadar kötülük getirdi de bunlar bu kadar suçlandı?

Hiç mi düşünmezler; Cumhuriyet olmasaydı bunlar bu gün bulundukları konumda olabilirler miydi?

İslamiyet adına zavallıların alın terlerini kendi çıkarları için harcayanlara ne diyor Başbakan. CİNAYET. Kim işliyor bu cinayeti. Bu günkü yönetim.

Kendi yaptıklarını kendi ağızlarıyla itiraf ediyorlar aka gene de doğruluktan ve dürüstlükten dem vuruyorlar. Utanmadan, sıkılmadan.

Gün gelecek bunların hesapları sorulacaktır. Eğer bu dünyada olmazsa, öbür dünyada. Ya da çoluğundan çocuğundan ileride.

26 Şubat ta ‘Sözcü’ de bir ilan gözüme çarptı. ‘Ankara Müslümanları darbelere karşı Platformu’

Cumartesi ve Pazar günleri yapılacak eylemlere katılmayı istiyorlardı.

Doğrusu şaşırdım kaldım.Arkadaşlara da gösterdim.Böyle bir ilan verilebilir miydi? Elbette yasal yönden bir sakınca yoktu.Verilebilirdi.Ancak; Türkiye de böyle bir ilan vermek iki yönden sakıncalıydı.Birincisi ve en önemlisi bölücülük yapılıyordu.Sanki darbelere sadece ‘Ankaralı Müslümanlar’ karşıymış,oysa darbelere her aklı başında olan,her dinden,her dilden,her ırktan,her görüşten kişiler karşıdır.Üstelik bu ilanı verenler gibi bölücülük yapmadan,Mevlana hoşgörüsü ile.

İkincisi ise; başka dinden birileri birleşerek böyle bir ilan verse,acaba bizim ‘Ankaralı Müslümanlarımız’ ne der ve düşünür?

Şimdi,Müslümanlık tekellerinde,insanlık tekellerinde,demokratlık tekellerinde olduğu için böyle ilan verebilirler.

Artık şurası açık olarak ve tescillenerek görüldü ki, bugünkü iktidar ve yalakaları Cumhuriyet tarihinde görülmemiş tahsilatlarla, halkı bölmek,parçalamak ve diktatörlüğe götürmek için ellerinden geleni,hiç çekinmeden arkaya koymaktadırlar.

TV leri ile, basın-yayınlarla bas bas bağırmaktadırlar.

Karşılarında,Anayasa Mahkemesi ve HSYK kaldı.Onu da yeni yasalarla kendilerine bağlarlarsa,iş bitecek diktatörlük gelecektir.

Elbette bu diktatörlüğün geleceği nokta ise İslam şeriatıdır.İran komşumuzdur.Orada görüldü,görülüyor.

Buna imrenilmektedir.Bunun için bu tür ayrılıkçı ilanlar,tavırlar,söylemler ve eylemler yapılmaktadır. ‘Köşe yazarlarını kovun’ diyen bir Başbakan, Çankaya’da  noterlik yapan bir Cumhurbaşkanı , ‘Şeyini şey ettiğimin şeyi’ diyen bir bakan, ‘Biz de onları fişliyoruz’ ; ‘Bu hükümete karşı çıkanların kanı bozuk’  diyen milletvekilleri, 300 dolayında suç dosyası olan bir meclisle yönetilen bir ülkeden ne beklenir başka.

İnsanlar geldiği yeri unutursa, geldiği toplumu küçümserse, her şeyi kendi bildiğini sanırsa,kimseyi konuşturmazsa,insanlığının çoğu olgularını yitirmiş demektir.

Diktatörlük de budur diye düşünüyorum.Allah tüm Ulusları bunlardan korusun.AKP iktidarı tüm hızı ile bu yolda ilerlemekte olup çoğu engelleri aşmıştır.

Türlü gündemlerle bunlar unutturularak gerçek gizlenmektedir.

Tüm Yurttaşlara ‘ ilanen’ duyurulur

Hep söylediğimiz gibi, Türkiye gündemi o kadar çabuk ve çok değişiyor ki; arkasından yetişmek olası değil.

Hükümetle ilgili iç bulandırıcı bir olay, söylem ya da eylem olursa, hemen arkasından piyasaya bir şeyler sürülüyor.

Doğru ya da yalan-yanlış olması, onlar için önemli değil.

O kadar olaylar gündeme geliyor ki, ardı arkası bir türlü bitmiyor.

Dağarcıkları o kadar dolu ki, insanlık tarihinin başladığından bugüne dek tüm hinlikler, onların bildikleri şeyler.

Erzurum-Erzincan hattında savcıların olayları, arkasından hükümetin beyanları ve 49 yüksek rütbeli subayın gözaltına alınması, Genel Kurmay Başkanı’nın konuşmasının ortaya atılması gibi karışıklıklar.

Bu arada AKP’lilerin abuk sabuk konuşmaları da kaynamaya yüz tuttu bu ortamda.Büyük hukukçu,Bülent Arın çın ‘Kutlu Yürüyüş’ sürecektir sözü çok ilginç değil mi? Savaş kime karşı, karşıdaki kim? Haçlı orduları mı acaba? Yoksa ülkesi için canını hiçe sayanlar mı?

Benim diyen, hele de ülke yönetiminde söz sahibi olanların çok dikkat etmesi gerekir.Ama Arınç gibilerin içlerindeki kin, o kadar çok ki, düşündüğü şeyler bilincini yok etmektedir.

Diğer bir AKP milletvekilinin; ’40 yıl onlar bizi fişlediler, şimdi de biz onları fişliyoruz’ sözü bir kini, bir nefreti, ikiliği ve bölünmeyi çağrıştırmıyor mu?

Soralım Avni Doğan’ a; ‘Onlar kim,siz kimdiniz? Siz ve onlar nereden geldiniz’ dediğiniz kişiler başka ülkeden, başka dilden, başka ırktan mı acaba?

Yine bir AKP  milletvekili, ‘Bu hükümeti eleştirenlerin kanı bozuk’ diyor.

Yani bu ülkede %65-70 kişinin kanı bozuk(!) (kanı bozukluk ne demekse)

O kanı düzgüne sorarız; nereden,kimden nasıl geldiğini doğru olarak bilebilir, kanıtlayabiliriz mi diye! Bu milletvekillerinin geldiği mevkie , aldığı oya,verilen değere yazıklar olsun.

Bölücülük yapanların kanının bozuk olduğu söylenirdi.Ülkesine ihanet edenlerin kanının bozuk olduğu söylenirdi.Cumhuriyet ve Cumhuriyetin getirdiklerinin karşısında olanlara  böyle denirdi.Şimdi her şey tersine dönmüş görünüyor.

Bu söylemler,Türkiye’nin bugünkü hükümetinin gizli düşüncelerinin açığa çıktığını gösteriyor.

Cumhuriyet’ in Rövanşı mı?