PKK nın karşılanması olayı, gerekli yerlerden tepki aldı. Bu başbakan, istifa etmek için daha ne bekliyor, anlamadım!

TSK ve gerekli yerler tepkisini gösterdi. Halkta öyle. Biricik evladını şehit veren ve daha evladı olsa, onu da şehit olarak verecek olan, halkın tepkisi en güzel tepkiydi.

Elinde bayraklarla yürüyen halkın bu tepkisi, övülmeğe laik bir tepkidir.

Bu halk, inancını öyle bir söyler ki şaşar kalırsınız!

Bu halk değil midir başbakanı başımıza bela eden? Ama başımıza bela ettiği gibi bu beladan bizi kurtaracak olan da gene halktır.

Dini duygularını gıdıklayarak iktidar olan başbakan, halkın sillesini yiyerek gidecektir.

Bu kesin…

Sonra, hesap soracaktır halkımız.

Özellikle de PKK nın karşılanması olayının hesabını bir bir soracaktır.

Halkın hesap sorması demek, oyunu bir daha bu iktidarın başına vermeyecek demektir.

Yani, bir iktidar değişikliği olacaktır.

Erken seçim sözlerinin ortalıkta dolaştığı bu zamanlarda, erken seçim mi olur, yoksa bu başbakanı daha büyük hatalar yapması için koy verirler mi onu bilmiyorum.  Ama, bildiğim bir şey varsa; bu başbakanın suyu, iyiden iyiye kaynamıştır. Altındaki ateşi üflemeğe bile gerek yok.

Şimdi, Genel Kurmay Başkanı senin emrinde değil mi?

Herkes senin  emrinde.İstediğin zaman aslan kesiliyorsun da niçin, PKK nın karşılanması olayında aslan kesilmedin?

Aslan kesilmene de gerek yoktu. Yalnızca bir emir verecektin…

Gecikme mazeretin yoktu.

Hatalar, insanı kamil bir insan olarak ortaya çıkarır. Önemli olan hataları kabul etmek ve bir daha aynı hataya düşmemektir.

Senin ise, hataların saymakla bitmez. İstanbul’u Medine yapmak en önce gelen hatandır.

İstanbul kim? Sen kimsin?

İstanbul, İstanbul olalı böyle bir teklifle karşılaşmadı!

Anadolu’daki gençler, İstanbul’a gelmeği çok isterler. Niye biliyor musun?

Çünkü orada, her istediğini yapacağını sanır ve orada parmak atmak serbesttir zan ederler

Senin teklifin ile bunun arasındaki çelişki, zaten senin kıratını gösteriyor

Bu kırat,  bilmem ki ne söylemeli, işte öyle bir kırat!

Kır At, aynı zamanda DP nin amblemi de.      

DP, eski DP, tam on yıl bu ülkeyi idare etti. Menderes asılmasaydı ( Menderes ve arkadaşlarının asılmasına karşı olduğumu daha önce de yazmıştım) kim bilir belki yeniden başbakan olurdu. Yani, yirmi beş -otuz sene önce

Oysa asıldı ve onun adına parti kuranlar halen iktidarda.

Yazımı, bir şiirle bitirmek istiyorum. Bu şiir Can Yücel tarafından Deniz Gezmiş’e yazılmıştır. 

Mare  Nostrum

En uzu koşuysa elbet Türkiye’de de devrim,

O, onun en güzel l00 metresini koştu.

En sekmez  lüverin namlusundan fırlayarak,

En hızlısıydı hepimizin.

En önce göğüsledi ipi…

Acıyorsam sana, anam avradım olsun.

Ama aşk olsun sana çocuk, aşk olsun…

                                                Can Yücel

Güzel şiir, değil mi?

Lisede iken, Edebiyat Hocamız, ünlü Türkçülerden Nihal Atsız’dı. İlk dersini hiç unutmam. İlk derse girmiş ve saatini çıkararak   masanın üzerine koyduktan sonra en ön sırada oturan çocuğa:

- Kalk  bakalım sen, demişti, İstiklal Marşını oku!

Çocuk:   

-Bu kolay soru, demişti. Okurum anasını satayım!

Ve istiklal Marşını okumağa başlamıştı.

-Öyle değil, satır satır oku bakalım!        

Ön sırada oturan çocuk, satır satır okumağa başlamıştı ama  o güne kadar marş olarak söylediği İstiklal Marşını, tam olarak söyleyemiyordu.

- Otur,dedi, sıfır aldınız!

Çocuk, yerine oturdu, ne olduğunu anlamadan!

Ben, yanımdaki Hüseyin Sekban’a:

-Görürsün bak! Hiç kimse okuyamayacak demiştim ki:

-   Sen, demişti, o konuşan çocuk, sen gel bakalım!

Tahtaya kalktık. Hiç korkmuyordum. Değil İstiklal Marşını, Safahat’ in tümünü ezbere biliyordum

İstiklal Marşını bir güzel okuduk.

Ben, ezelden beri hür yaşadım, hür yaşarım,

Hangi çılgın, bana zincir vuracakmış şaşarım, dizelerine gelmiştim ki:

-Otur, dedi, on aldınız! Adınız neydi?

Adımızı söyledik.

- Hem Turhan, hem de Temuçin, dedi. Biliyor musun Turhan’ın ve Temuçin’in tarihimizdeki yerini?

- Biliyorum, dedim.

- Anlat  o zaman! Arkadaşların da öğrensin.

Bildiğimiz kadarı ile anlattık.

O günden sonra, arkadaşlar bana soyadımla hitap etmeğe başladı. Bu da benim hoşuma gidiyordu

O günden sonra da ben, Nihal Atsız’ıın evine pazar günleri de gitmeğe başladım.

Doğrusu ya, bizi iyi karşılıyor, haftada bir gün tatil günü olan, pazar günleri bizim gelmemizden hiç gocunmuyordu.

Arkadaşlarımızdan Hüseyin Sekban ise onun ideolojisine kaydı. Ben de onu öğrenmekle birlikte ideolojisine katılmadım.

Yılar sonra, Hüseyin Sekban onu ziyarete gittiğinde beni sormuş, olumlu yanıt alınca da ne yaptığımı öğrenmek istemiş:

-    Ne yapıyor?

-    İsterseniz bu bahsi kapatalım demiş.

-    Niye? Turhan komünist mi oldu?

-    Evet, komünist oldu!

-    İnanmam! Turhan en son komünist olacak bir kimsedir!

Hocamız bizi iyi tanıyordu. Neden komünist olmam, onu bir dahaki yazımızda anlatırız.

Nihal Atsız,  iyi bir hocaydı.  Öğrencilerin bir dakikasını bile çalmaz. Saatini çıkardığı cebine koyar, tahtada en sevdiği çocuk olsa bile:

-Unutma, derdi, bir dahaki ders sen kalkacaksın!

-İyi adamların, ideolojisi başka olmakla birlikte, iyi oluşları hiçbir zaman unutulmamıştır.

Nihal Atsız da iyi adamlardan birisiydi.

Onun iyiliğinin, yalnız kendine zararı olmuştur.

O yıl, Ankara’da yaptığı bir konuşma nedeni ile Süleymaniye Kitaplığına verilmiş ve ömrünün sonuna kadar orada kalmıştır

Şu anda, Karacaahmet Mezarlığında yatmaktadır.

Tanrı rahmet eylesin.

Bir aydır Armutlu’dayım. Bakıp bakıp keyifleniyorum. Armutlu, benim ikinci memleketim gibi.

Memleketim olan Trabzon’un Of Kazası’nın Taşhan Köyü’ndenim ben. Babam, çok gençken öldükten sonra, anam bizi okuttu. Üçümüzü de yüksek öğrenim gördürttü. Anamın borcunu hiçbir zaman ödeyemeyeceğim.

Doktor olduktan sonra “halkın doktoru”  olarak kaldım. Hiç bir zaman hastamdan para almadım..

Öyle ki bu alışkanlığımı Armutlu da sürdürdüm, Kışın topladığım eşantiyon ilaçlarla yazın, hasta bakardım ve asla para almazdım.

Şimdi bunun karşılığını topluyorum. Büyük bir dostluk çemberi içindeyim Anlatılır gibi değil.

Armutlu  “Armadyan” eski bir yerleşim bölgesinde kurulmuş. Tarih kadar eski bir yerleşim bölgesi.

Geçmiş yıllarda, Armutlu hakkında çok bilgi verdim. Bu kez daha değişik bir şey yapmak istiyorum. Yani, Armutlu’nun yapısına bakarak bazı ön görüşler anlatacağım.

Armutlu, işgal görmüş ve camisinin içinde insanların yakıldığı bir yerleşim bölgesi. Bu cami şimdilerde müze olarak kullanılıyor. Hem sen, camisinin içinde insanların yakıldığı bir kent ol ve hem de bu günkü iktidara oy ver. İnanılır gibi değil bu!

Her neyse. Biz bunu da geçelim. Gelelim Armutlu’nun kaza oluşuna. ARMUTLU, Yalova’ya bağlı bir kaza. Uzun ve virajlı yollar Armutlu’ya ne verdi, ne aldı?

Onu bir başka yazımızda anlatırız: Bizim üzerinde durmak istediğimiz konu Armutlu’nun kaza oluşu falan değil. Bizim üzerinde durduğumuz konu tam anlamı ile Armutlu’nun siyasi havasıyla ilgili.

Armutlu, ne sihirdir ne keramet el çabukluğu marifet, havasındadır her zaman.

Bu havadan olacak Armutlu bu günkü iktidara oy verir. Öyle ki  kafalarını kessen. Nuh der peygamber demez ve bu günkü iktidara oy verir

İnsanların içine doldurulup ateşe verildiği cami ortalıkta iken “O, başka”  demekte ustadırlar.

Zulmün, ta kendisini görmüş, insanların içine doldurulup ateşe verildiği camileri bilmiş ve bunları müze yapmış insanların yaşadığı bir kenttir Armutlu.

Şimdi, benim eski yazılarımı okuyanlar bilirler, bu yüzden de Armutluyu  pek sevmezdim.

Şu anda Armutluyu  pek çok seviyorum

Biliyor musunuz? Niye sevdiğimi?

Ben Armutluyu seviyorum!

 Hem de çok seviyorum!

Siyasi durumunda bir değişiklik olduğundan falan değil

Armutluyu seviyorum işte.

Ol huri kızları ki el kadar mayoları ile caka satarlar insana. Bir önceki dönemde, ne yapıp ne edip insanlara eziyet etmenin ne demek olduğunu anlattılar bir  cümle ile!

Şimdi is, el kadar mayolarını yarıya indirdiler ve hepsi anadan doğma gibi oldular!

Armutluyu sevmek için bin bir neden var. Bunların en başta geleni ise mutlaka bir başka parti bulurlar. Tıpkısının aynı olmasına karşı büyük bir ihtimam gösterirler.

Armutlu bu! Yine görüyorum ki Armutlu’da AKP  bitmiş!

Plajlarda görünen odur ki Armutlu’da  AKP . bitmiş. Ama mutlaka bulurlar tıpkısının aynısını!

Eğer, bu yeni parti tesettürden ise Armutlulu tesettürden yana, yok, tesettürü kale almıyorsa, o zaman da tesettüre düşman olurlar.

Şu anda görünen odur ki Armutlu’da  AKP   bitmiş!

Nereden mi çıkardım bunu.

Plajlarda güneşlenen kızlarımızdan!

Eskiden zırh gibi giysilerle denize giren Armutlular, şimdilerde ise gönlünün dilediği şekilde giriyor.

Bu da Armutlu’nun göstergesidir!

Bu, en büyük gösterge değil de ne anlama geliyor, bir düşünmek gerekir!

Düşün bakalım.!

Düşünebildiğin kadar düşün:

Bulabilecek misin çıkış yolunu?

Ekonominin, içine ettiler. Böylece ne ekonomi kaldı, ne de ekonomik nedenlerle hareket eden her hangi bir şey. Ortalık dümdüz. Sanki ağır bir iş makinesi getirildi, o da her türlü izandan uzak, ortalığı karıştırmakla görevli. Karıştırmakla görevli ki böyle bir şey AKP iktidarında olur. İşin tuhafı da AKP’nin iktidarında olmasıdır.

Ekonominin “içine ettiler” demiştik..Gerçek anlamda içine etiler.Bir bilen olsa da ona sorsak. Ekonominin içine kim etti?

Ekonominin içine, başta sayın başbakan olmak üzere onun kurmay heyetleri ve çevresindekiler etti. Öyle bir içine ettiler ki artık ne yapsan faydası yok. Sen normal vatandaştan üç misli fazla maaş alıyorken kalkıp “ Ben bu para ile geçinemiyorum” dersen,  sekiz on kez Amerika’ya gidersen olacağı bu idi! Ne zan ediyorsun?

Oğlunu Amerikanın en gözde işine alırlar, oradan sana da pay verirler.

Ekonomik krizin nedenlerini saymağa gerek yok. Bunu herkes biliyor! Ama biz gene de sayalım. Bir ülkede kriz oluyorsa, o ülke de laf olsun diye kriz olmaz. O ülke hangisi ise peşine takıldığı ülkenin krizine alet olmak niyetindedir. Örneğin, Rusya da oluyorsa eskiden Demir Perde ülkeleri denilen ülkelerde, kriz olmak zorunda idi. Yok, ABD oluyorsa ABD sempatizanı olan ülkelerde olmalıydı.

Türkiye’de bu ikinci şıktır olan biten.

O zaman, bir kez daha söyleyelim hiç incinmeden, hiç gözünün yaşına bakmadan!

Demek ki neymiş?  

Türkiye’de kriz olursa, bu Amerika’daki krizin bir sonucudur!

Ya da tersi de doğrudur bunun:

Türkiye, Amerika’dan esinlenerek krizi yaşar

Türkiye de kriz, salt Amerika öyle istiyor diye çıkarılır

Hoş, Amerika’nın isteklerine karşı duracak bir güç yok şimdilik!

Şimdilik diyoruz…

Şimdilik, karşı duracak başka bir güç yok.

Osmanlı İmparatorluğu, Roma İmparatorluğu ne oldu?

Amerikanın da sonu gelecek.

Bir gün, bu mutlu günü göreceğiz.

Osmanlı’dan., Roma’dan söz  ettik.

Niye Amerika olmasın ki?

Amerika; Roma’dan, Osmanlı İmparatorluğundan daha kurnaz ya da daha zeki mi?

Bir sabah kalkar bakarız ki işgal ülkelerinin başta geleni, Amerika, yok ortalıkta!

Emperyalizmin sözcüsü olmak, bazı nedenlerle, ülkelere de kök söktürür

Bu nedenler çeşitlidir ama en önde geleni emperyalizmin savunucusu olmaktır.

Vay haline, emperyalizmin savunucusu olan ülkelere! 

O ülkeler ki Emperyalizmin savunucusudur, o ülkeler ki tek başına kalsalar dahi, beş para etmez inançlarından zerrece sapmazlar.

Onlardan olmadığım için mutluyum

Ve mutluyum ki bunları yazabiliyorum, benim olduğum ülkede bunları yazmak suç değil!

 Kimse, benim bu değişmem için söz söylemesin

Benim yazılarımı devamlı olarak okuyanlar, değişenin,  ben değil şartlar olduğunu,          kolayca anlarlar

Hemen şunu söyleyeyim ki ben,

Öyle kolay olay değişmem.

MUSIRIM!

Haydi, bir kez daha yabancı bir sözcük kullanalım:

Musır, ısrar eden demek!

Buradaki anlamı ise ısrarcıyım oluyor.

Ne çok şeyler biliyorum ben!

Sözü getirip benim, çok şeyler bildiğime anlatacağım

Olursa bu kadar olur, yani!